hayalllerimin arasında olan savaşta kimse sağ çıkmayacak gibi görünüyor!şimdiden ömrüme ışık tutan asiliğimle annelik vicdanım birbirlerini ölesiye dövüyorlar!kan gölü heryer.kalem bile bu kadar anlatabiliyor ancak...diğer hayallerim ise çatacak hayal arıyorlar!sinirlrim hayallere ebngel olamıyorlar!istedikleri kadar gerilsinler ,sinir damarlarını kesiip aradan geçmek hayallerim için çocuk oyuncağı...
hher dövüşün sonucunda biraz daha yorgunum.iç bulantılarım biraz daha hat safhada.bünyem toprağıma ağır.küçücük olan beynimi biraz daha duvardan duvara çarpıyorum...
yok olmayacak ama!bu savaş sürerse daha elden ayaktan düşeceğim.biraz daha....biraz daha..
bi çözüm olmalı mı bı savaşın yada yıkık dökük mü bırakmalı cadde ve sokaklarımı??sinir katsayılarımın artması her nekadar gerilmelere yardımcı olursa olsun yok bitecek gibi görünmüyor bu savaş...çıldırmak elde değil!
durdursun biri hayatı ya da hayallerimin arasındaki savaşı...
elimin tutulması yardım etmeyecek bana!bitti hayatım neredeyse.gerçekten böyle olsun istemezdim.bu savaş çıkmasın diye çok çabaladımm inan herşeyimi verdim elimde olan!olmayan içinse kan içmem di...tüm kozlarımı oynamamdı.gerçi kozlarımı oynamam değil sorun sorun nerde ve doğru kozu oynamamdı...fakat...
çalıştım ama sanırım pekte işe yaramadı.yok gene çıkamadıım bu çukurdanda gene boğulmak üzereyim.hep böyle oluyor aslında içimde küçük bir korkuyla başına varııyorum kuyunun.içine atarken taa kesiliyor nefesim,kalbimin minik hoşuma giden çığlığıyla.belki hıçkırık değil bu kalbim benden önce biliyor kuyudan asla çıkamayacağımı ve buna fferyadıı.düştüğüm ana başlıyorum kuyuyu tanımaya,çözmeyi orayıı.fakat olmuyor işte gene anladım aynısını...her seferinde ölüme giiderken bu gidişin sonucunu bilemeden koşarak sevnç içinde gidiyorum ama basitlik sonucu..ölüm...
beklemek,geçen süre,kalemim,nefesim denizin ortasında yüzen su şişesi...elbet vuru bi kıyıya,elbet diner acım ve elbette diner acım ve elbet ruhum hiç çıkmayacağım bir kuyu bulup garipçe kaybolur!!!
|